منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٢٤٩
ناجي حسن ، در مقدّمه كتاب تحقيقِ خود بر كتاب الصفوة (اثر امام زيد) مینويسد :
ده و اندي رساله در موضوعات مختلف به امام زيد منسوب است ؛ مانند علم كلام ، تفسير ، فقه و اَخبار .[٤٥٨]
مؤيّدي حسني ، در كتاب التُحَف شرح الزُلَف كتابهایی را براي امام زيد نام میبرد كه در جاي ديگر آنها را نمیتوان يافت .[٤٥٩]
استاد عبدالحليم جندي میگويد :
عَمْرو بن اَبي مقدام ، جامعي را در فقه نوشت كه از امام زين العابدين روايت میكرد .[٤٦٠]
سيّد محمّد جواد جلالي ، كتاب غريب القرآن امام زيد بن علي را تحقيق كرده است . اين كتاب توسط انتشاراتِ سازمان تبليغات اسلامي در ايران ، به چاپ رسيد .
به اين ترتيب ، مینگريم كه ائمّه اهل بيت علیهم السلام همواره تدوين و نقل حديث را در كانون توجّه خود قرار میدادند ؛ خود مینوشتند و فرزندانشان را به تدوين وامي داشتند و اَصحابشان را بر آن ترغيب میكردند .
به ويژه اگر به ديده عبرت بنگريم عصر امام سجّاد ١ سخت ترين دوران براي علماي آل محمّد ٤ شمرده میشد ؛ زيرا پس از واقعه كربلا بود . بروز مُدوَّنات ارزشمند در اين عصر ـ با عنايتِ مكتب تدوين ـ يكي از معجزاتِ تاريخ فرهنگ اسلامي میباشد .
[٤٥٨] . الصفوه (مقدّمه محقّق): ٩ -
[٤٥٩] . بنگرید به، التحف شرح الزُلَف: ٣٠ -
[٤٦٠] . امام جعفر الصادق (عبدالحليم جندي): ٢٠٢ -