منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٢٥٧

فراواني را ـ كه ارث بُرده بود ـ املا كرد و كتاب‌هایی از زبانِ آن حضرت تدوين شد .

محمّد عجاج خطيب می‌نويسد :

نزد[امام] محمّد باقر (٥٦ ـ ١١٤ﮪ) كتاب‌های فراواني بود كه بعضي از آن‌ها را فرزندش جعفر صادق از او شنيد و بعضي را خواند .[٤٦٩] 

عبدالله بن محمّد بن عقيل بن اَبي طالب ، می‌گويد :

من و ابو جعفر نزد جابر بن عبدالله آمد و شُد داشتيم ، لوح‌هایی همراه ما بود كه در آن‌ها می‌نوشتيم .[٤٧٠] 

روشن است كه جابر از سوي پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم سفارش شده بود كه بعضي از وصايا را به امام باقر ١ برساند .

از ابو جارود عَبْدي از امام باقر ١ كتابي درباره تفسير قرآن روايت است[٤٧١] و نزد شماري از اصحابِ امام ، كتاب‌ها و نسخه‌های ديگري از آن حضرت

[٤٦٩] . السنّة قبل التدوين: ٣٥٤ـ٣٥٥ -

[٤٧٠] . تقييد العلم: ١٠٤ -

در روايت طولاني از امام صادق ١ نقل شده كه: امام باقر ١ از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم حديث می‌كرد . اهل مدينه می‌گفتند: مردي دروغ‌گوتر از اين شخص نديديم! از كسي كه نديده حديث می‌كند!

چون امام باقر ١ اين وضع را ديد، برايشان از جابر حديث كرد تا مردم حرفش را راست بدانند . در حالي كه به خدا سوگند، جابر نزد آن حضرت می‌آمد و از او علم می‌آموخت (بنگرید به، رجال كشّي ١: ٢٢٢؛ اصول كافي ١: ٤٦٩ ـ ٤٧٠، حديث ٢) .

به نظر می‌رسد كساني كه حديث امام باقر ١ را از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم ريشخند می‌كردند، ميزانِ اهميتِ مُدَوَّنات و كتاب علي و راه‌های علم امام ١ را نمی‌شناختند .

[٤٧١] . الفهرست (ابن نديم): ٣٦؛ تأسيس الشيعه: ٣٢٧؛ الإمام الصادق ١: ٥٥٢ -