— در الأشباه والنظائر (اثر سُيوطي) از ابن عساكر نقل شده است كه بعضي از عالمان نحو يادآور می‌شد كه نزدش نوشتار ابو الأَسْوَد هست كه امام علی علیه‌السلام آن را به وي القا كرد .[٤١٨]

— نامه‌ای از امام علی علیه‌السلام رسيده كه آن را براي مالك اشتر نَخَعي (آن گاه كه او را بر ولايتِ مصر گماشت) نوشت . اين نامه در ضمنِ نهج البلاغه آمده است و نيز به طور جداگانه چاپ شده است .

عالمانِ بزرگ شرح‌های فراوان بر اين نامه نوشته‌اند ؛ چراكه اين نامه ـ افزون بر حقوق فرمانروا و رعيّت ـ جامعيتِ انديشه امام ١ را در امور سياسي و اداري و اجتماعي می‌نماياند و بسيار بااهميت است .

— اَعمش ، از ابراهيم ، از پدرش نقل می‌كند كه گفت : علي برايمان خطبه خواند و گفت :

هركه می‌پندارد كه ما چيزي را بر زبان می‌آوريم كه در كتابِ خدا و اين صحيفه[٤١٩] نيست ، دروغ می‌گويد .[٤٢٠]

— از طارِق روايت شده كه گفت : علي را بر منبر ديدم در حالي كه می‌فرمود :

نزد ما كتابي كه برايتان بخوانيم نيست مگر كتابِ خدا و اين صحيفه .[٤٢١]

[٤١٨] . الأشباه والنظائر ١: ١٢ ـ ١٤ (به نقل از تاريخ دمشق ٧: ٥٥)؛ اَنباء الرواة (قفطي) ١: ٣٩؛ سير أعلام النبلاء ٤: ٨٤ -

[٤١٩] . صحيفه‌اي بر غلاف شمشير آن حضرت آويزان بود كه در آن سنِ شتري كه بايد در زكات گرفته شود و ديه جراحات وجود داشت .

[٤٢٠] . تقييد العلم: ٨٨؛ جامع بيان العلم وفضله ١: ٧١؛ و بنگرید به، صحيح بخاري ٦: ٢٦٦٢، حديث ٦٨٧٠؛ صحيح مسلم ٢: ٩٩٥، حديث ١٣٧٠ -

[٤٢١] . تقييد العلم: ٨٩ -