امر اول : بخاري در صحيح خود و ابو داود و تِرمِذي و ابن ماجَه در سننشان و امام احمد در المسند از عايشه روايت كرده‌اند كه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود : لا نِكاحَ إلّا بوليّ[٣٥] ؛ ازدواج بي اذنِ «ولي» تحقّق نمی‌يابد .

و نيز اين حديث را ابن عبّاس و ابو موسي روايت كرده‌اند و روايت صحيحي است ؛ مَروَزي می‌گويد : از احمد و يحيي درباره اين حديث پرسيدم ، گفتند : صحيح است[٣٦] واين گفته ، صريح در مسئله است .

امر دوم : مخالفت عايشه با اين حديث ، صريح نيست . به فرض بپذيريم صراحت دارد ، عمل عايشه يا ديگران نمی‌تواند حديث ثابتي را كه هيچ يك از ائمّه مورد اعتماد حديث در آن شك ندارد ، از اعتبار بیندازد (و داناي حقيقي خداست) .

مثال سوم

بخاري و مسلم در صحيح خودشان و ابو داود و تِرمِذي و نسائي و ابن ماجَه در سننشان ، و امام مالك در الموطّأ و امام احمد در المسند ، از زُهْري از سالم از پدرش ـ عبدالله بن عُمَر ـ روايت كرده است كه گفت :

[٣٥] . صحيح بخاري ٥: ١٩٧٠؛ سنن ابي داود ٢: ٢٢٩، حديث ٢٠٨٥؛ سنن ترمذي ٣: ٣٠٧، حديث ١١٠٢؛ سنن ابن ماجة ١: ٦٠٥، حديث ١٨٨٠؛ مسند احمد ١: ٢٥٠، حديث ٢٢٦١ -

[٣٦] . المغنی ٦: ٧؛ كشف القناع ٥: ٤٨ -