سيّد رضي الدين بن طاووس در كتاب‌های خويش سخناني را می‌آورد كه دلالت دارند بر اينكه بسياري از كتاب‌های مذكور و ديگر كتاب‌های مانند آن‌ها ، همچون اصولِ اَصحابِ ائمّه نزدش بوده است ، و چيزهاي فراواني را از آن‌ها نقل می‌كند .[٦١٣]

نيز شهيد در الذكري و كَفْعَمي در المصباح تصريح كرده‌اند كه بسياري از اصول قدما و كتاب‌های ايشان ، نزد آن‌ها وجود داشت .[٦١٤]

تا اينكه نوبت به شيخ حُرّ عاملي می‌رسد ، وي در فائدة چهارم ، از فوايد پاياني كتابش ـ وسائل الشيعه ـ كه درصدد شمارش مصادر كتاب است ـ می‌نويسد :

و ديگر كتاب ها ؛ امّا آنچه را از كتابي نقل كرده‌اند و نامِ آن را به صراحت نياورده‌اند ، به راستي زياد است (در كتاب‌های رجال ذكر شده‌اند) براساسِ آنچه ما ضبط كرديم ، از شش هزار و ششصد كتاب فزون‌تر می‌باشد .[٦١٥]

در هر حال ، گروهي از شاگردان ائمّه ٤ ـ به ويژه در زمان امام باقر و صادق ٤ ـ در انواع علوم درخشيدند و آنچه را از ائمّه ٤ دريافته بودند در

[٦١١] . الجنّة الواقية: ٣ـ٤ -

[٦١٢] . تفسير القمي ١: ٤؛ وسائل الشيعه ٣٠: ٢٠٢ -

[٦١٣] . وسائل الشيعه ٣٠: ٢١٣ -

[٦١٤] . همان .

[٦١٥] . وسائل الشيعه ٣٠: ١٦٥ -