منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٢٢٥
چونان ران شتر [بزرگ] بود چون به آن صحيفه برخوردم كتابِ ضخيمي را ديدم كه پيدا بود از كتابهای پيشينيان است . در آن نگاه كردم ، ديدم در آن خلافِ چيزي است كه به دستِ مردم است
فردا صبح امام باقر ١ را ديدم ، به من فرمود : آيا كتاب ميراث را خواندي؟ والله ، آنچه را ديدي ، حق است ؛ املاي پيامبر و خط علي میباشد پدرم از جدم برايم حديث كرد كه اميرالمؤمنين آن را برايش گفت [٣٥٩]
از ابو اَيّوب خَزّاز ، از امام صادق ١ روايت شده كه فرمود :
إنّ كُلَّ ذي رَحِم بِمَنْزَلَةِ الرَّحِم الَّذي يَجُرُّ به [٣٦٠]
هر داراي خويشاوندي ، به منزله خويشاوندي است كه او را میكشاند [و در نبودِ خويشاوندِ نزديكتر و عدم مانع ديگر ، ارث به او میرسد] .
از سليمان بن خالد ، از امام صادق ١ روايت شده كه فرمود :
در كتاب علي آمده است كه يكي از پيامبران سوي پروردگارش درباره قضاوت شكوه كرد [٣٦١]
اين گونه روايات ، تأكيدي است بر اينكه كتاب حضرت علی علیهالسلام دائرة المعارفی بود كه علوم ديني و دنيويای را كه پیامبر صلیاللهعلیهوآلهوسلم از جانب خدا آورد ، در
[٣٥٩] . فروع كافي ٧: ٩٥، حديث ٣ (باب ميراث الولد مع الأبوين) .
[٣٦٠] . فروع كافي ٧: ٤١٤، حديث ٣ و٤ (باب أنّ القضاء بالبيّنات) .
[٣٦١] . همان .