از بدشانسي ابوجهل اين بود كه در معركه «بدر» در صفِ مشركان كشته شد . اگر زمان با او يار می‌شد ـ چنان كه ديگران اين فرصت را يافتند ـ و از اين معركه جان به در می‌بُرد و تا روز فتح مكّه باقي می‌ماند واسلام می‌آورد ، در شمار صحابه يا رهبراني درمي‌آمد كه ادعا دارند پرچم اسلام را برافراشتند .

اين مسئله ، تصادفي است . صُدفه (اتفاق ناگهاني) نقش بزرگي در زندگي انسان بازي می‌كند و امري است كه هر روز شاهد آنيم ؛ چراكه بسياري از ابوجهل‌ها را رويدادهاي تصادفي به بالاترين مراتب رساند ، و محدّثان و راويان پیرامونِ آن‌ها ، آنان را در هاله‌ای از عظمت ياد می‌كنند .[١٦٨]

ابن حزم ، آیاتی از سوره نور را می‌آورد که خداوند در آن‌ها مؤمن راستين را توصيف می‌کند :

Pوَيَقُولُونَ آمَنَّا بِالله وَبِالرَّسُولِ وَأَطَعْنا ثُمَّ يَتَوَلَّی فَرِيقٌ مِنْهُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَما أُولئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ * وَإِذا دُعُوا إِلَی اللهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ * وَإِنْ يَكُنْ لَهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ * أَفِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَمِ ارْتابُوا أَمْ يَخافُونَ أَنْ يَحِيفَ اللهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُولُهُ بَلْ أُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ * إِنَّما كانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذا دُعُوا إِلَی اللهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنا وَأَطَعْنا وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ * وَمَنْ يُطِعِ اللهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللهَ وَيَتَّقْهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ * وَأَقْسَمُوا

[١٦٨] . نقد الحديث ١: ٣٥٠ ـ ٣٥١ (اين سخن از كتاب وعّاظ السلاطين: ١١٨، اثر دكتر علي وردي، گرفته شده است) .