يا زرارة ، إيّاكَ وأصحاب القياس في الدِّين ؛ فَإنَّهم تَرَكُوا عِلْمَ ما وُكِّلوا به وَتَــكَلَّفُوا ما قَدْ كُــفُوه ، يَــتَأوَّلُونَ الأَخْــبارَ ، وَيَكْذِبُونَ عَلَی الله ـ عزّ وجلّ[٢٣٨] ـ وَكَأنّي بالرَّجُل منهم يُنادَي مِن بَيْنِ يَدَيْه ، فيُجِيبُ مِن خَلْفه ، وَيُنادَي مِن خَلْفه ، فيُجيب مِن بَيْنِ يَدَيْه ؛ قد تاهُوا وتَحَيَّروا في الأَرْضِ والدِّين ؛[٢٣٩]

اي زراره ، از اصحاب قياس ـ در دين ـ بپرهيز ؛ چراكه آنان علمي را كه از آنان خواسته شد واگذاردند و خود را در چيزي كه بسنده بودند ، به زحمت انداختند ؛ اخبار را تأويل می‌كنند و بر خدا دروغ می‌بندند! گويا من با يكي از آنانم [مي نگرم كه] از پيشاپيش او را ندا می‌دهند ، او از پشت سر جواب می‌گويد و به عكس ؛ اينان در

[٢٣٧] . المحاسن ١: ٢١٠، حديث ٧٧؛ وسائل الشيعة ٢٧: ٥١، حديث ٣٣١٨٣ -

[٢٣٨] . زيرا به ظن و تخمين سخن می‌گويند، خداي متعال می‌فرمايد: بگو آيا خدا به شما اجازه داده كه به ظن حرف بزنيد يا [از پيش خود] بر خدا دروغ می‌بنديد؛ قُلْ آللهأَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللهِ تَفْتَرُونَ (سوره يونس، آيه ٥٩) .

[٢٣٩] . وسائل الشيعة ٢٧: ٥٩، حديث ٣٣١٩٣ -