منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٢١٣

سپس تصميم گرفتم سخن راست را بگويم و فتوا به ديني دهم كه با آن خدا را می‌پرستم .

اين امر بدان جهت بود كه بني اميه به قول علي فتوا نمی‌دادند و اعتنايي به آن نمی‌كردند 

در اين عصر ، نامِ علي برده نمی‌شد ، بين مشايخ ، علامتِ نام علي واژه «شيخ» بود ، می‌گفتند : شيخ می‌گويد 

بني اميّه مردم را منع كردند از اينكه فرزندانشان را «علي» بنامند ، و هركس نام فرزندش را علي می‌گذارد ، در معرض بلا قرار می‌گرفت .[٣٣٢]

نزديك به اين سخن از حسن بصري نقل شده است . از يونس بن عُبَيْد حكايت شده كه گفت :

به حسن بصري گفتم : اي ابو سعيد ، تو با آنكه رسول خدا را درك نكرده اي ، می‌گويي : «قال رسول الله» (رسول خدا فرمود)!

حسن پاسخ داد : اي پسر برادر ، چيزي را از من پرسيدي كه احدي قبل از تو نپرسيد! اگر نزدم قدر و منزلت نداشتي پاسخت نمی‌گفتم . ما در زماني به سر می‌بريم كه شاهدي! (وي كارگزار حجاج بود) هرچه شنيدي می‌گويم : «قال رسول الله» (رسول خدا فرمود) مقصود علي بن ابي طالب است جز اينكه شرايط زماني به گونه‌ای است كه نمی‌توانم نام علي را بر زبان آورم .[٣٣٣] 

[٣٣٢] . الإمام الصادق والمذاهب الأربعه ١: ٣٩٦ (به نقل از مناقب الإمام أبي حنيفه ١: ١١٧) .

[٣٣٣] . تهذيب الكمال ٦: ١٢٤؛ تدريب الراوي ١: ٢٠٤ -