امّا طهارتِ كتاب مبين و صيانت آن از آنچه گفته شد ، معلوم است ؛ چراكه قرآن از نزد خداي داناست و در نزد او عَلي و حكيم است [آسماني است و آكنده از حكمت] باطل از هيچ سو در آن راه ندارد .

و امّا طهارتِ عترتِ طيّبه ، از آن روست كه خدا پليدي را از آنان زدود و پاك و پاكيزه‌شان ساخت ، نه باطل را بر زبان می‌آورند و نه به آن دست می‌يازند و نه به آن فرا می‌خوانند ؛ اينان همان صادقان‌اند كه خدا به مؤمنان فرمان داد با آنان باشند ،[١٢٩] اگر چنين نبود آنان را همتاي قرآن قرار نمی‌داد ؛ زيرا قرآن را جز پاكان مَس نمی‌كند .[١٣٠]

ابن حجر مكّي ، پس از نقل دعائي از امام سجّاد ١ در الصواعق سخني دارد ، می‌گويد :

١ - يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ (توبه، آیه ١١٩) .

[١٣٠] . جامع أحاديث الشيعه ١: ٨٣ (به نقل از نسيم الرياض ٣: ٤٠٩) .