منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٦٣
وتقول أنت وأصحابك : سَمِعنا ورَأَيْنا ، فيفعَلُ اللهُ بنا وبكم ما يَشاء ؛[٨٥]
از خدا بترس و قياس مكن! فرداي قيامت ما و مخالفانمان پيش خدا میايستيم ، ما میگوئيم : رسول خدا فرمود كه ، خداي متعال فرمود
تو و اصحابت میگوييد : [سخن خدا و پيامبر را[ شنيديم و ]با وجود اين] به رأي خويش نظر داديم!
در آن هنگام ، خدا درباره ما و شما ، آن كُنَد كه خواهد .
— ابو نُعَيم در حلية الأولياء به سندش از ابن شُبْرُمَه آورده كه گفت :
به همراه ابو حنيفه بر جعفر بن محمّد درآمديم ، آن حضرت به ابن ابي ليلا فرمود : اين شخص كه با توست ، كيست؟
ابن ابي ليلا گفت : مردي است كه در امر دين ، بينشی قوی و تيز دارد!
امام صادق ١ فرمود : گويا [مقصودت اين است كه] امر دين را به رأي خود قياس میكند!
گفت : آري .
امام ١ فرمود : اي نعمان ، آيا تاكنون سَرَت را قياس كردهاي؟[٨٦]
گفت : چگونه سَرَم را قياس كنم؟!
امام ١ فرمود : تو را شخصي نمیبينم كه از عهده چيزي برآيي !
آيا كلمهای را كه اولش كفر و آخرش ايمان است ، میداني؟
[٨٥] . الإحكام (إبن حزم) ٨: ٥١٣، ب ٣٨، فصل في ابطال القياس .
[٨٦] . با توجه به ادامه روایت، مقصود این است که آیا دریافتهای که خدا در سر (جمجمه) چشم و گوش و دهان را با چه ویژگیهایی آفرید (م) .