يا جابر ، لو كنّا نُفتي الناسَ برأينا وهَوانا لَكُنّا منَ الهالكين! ولكنّا نُفْتيهم بآثار من رسول الله ٠ وأُصول عنه نتوارثها كابر عن كابر ؛ نكنِزها كما يَكْنِزُ هؤلاء ذَهَبَهم وفِضَّتَهُم ؛[٧٦]

اي جابر ، اگر ما مردم را به رأي و هواي خويش فتوا دهيم ، از هلاك شوندگانيم! ما بر اساسِ آثاري از رسول خدا و اصولي از آن حضرت ـ كه نسل اندر نسل آن را به ارث برده ايم ـ فتوا می‌دهيم ؛ و اين ذخاير علمي را نگهداری می‌کنيم همان گونه که مردم از طلا و نقره‌شان نگهداری می‌کنند .

— مردي از امام صادق ١ مسئله‌ای را پرسيد ، آن حضرت پاسخ داد . آن مرد گفت : به نظرتان اگر اين امر چنين و چنان بود ، حكمش چه بود؟

امام ١ فرمود :

مَه! ما أجَبْتُك فيه شيء فهو عن رسول الله ، لَسْنا مِن «أَرَأَيْتَ» في شيء ؛[٧٧]

ساكت باش! پاسخي كه دادم از رسول خدا برايت باز گفتم . ما را با اهل رأي چكار!

— سعيد اَعْرَج می‌گويد : به امام صادق ١ گفتم : نزد ما فقيهاني هستند كه می‌گويند آنچه را در كتاب خدا و سنّت رسول نيابيم ، به رأي خويش نظر می‌دهيم! امام ١ فرمود :

[٧٦] . بصائر الدرجات: ٣٢٠ -

[٧٧] . اصول كافي ١: ٥٨، حديث ٢١ -