١٠ - برگرفتن اجتهاد صحابي يا سيره ابوبكر و عمر را به مثابه يك اصل سوم در تشريع و آن را همتاي قرآن و سنّتِ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم دانستن ، كه اين امر به روشني در روز شورا بروز يافت .

١١ - شكستِ حصرِ اجتهاد به ابوبکر و عُمَر و عمل به فتواي آن دو ، به جهتِ تداركِ بسترها و شرايطي كه اجتهاد را عمومي سازد و ديگر خلفا را نيز در برگيرد .

از اين روست كه می‌بینيم آراي عثمان و معاويه (و كسانِ بعد از آن‌ها) توسعه يافت تا آنجا كه مسلمانان از بدعت‌های عثمان به تنگ آمدند ، و آن گاه كه عثمان نشانه‌های انقلاب را عليه خود حس كرد ، سعيد بن زيد بن نُفَيل[٧٦٣] را براي جعل

[٧٦٣] . بنگرید به، احتجاج طبرسي ١: ٢٣٧؛ الكافئه: ٢٥ -

در صحيح بخاري ٥: ٢٠٩٥ (كتاب الذبائح، باب ما ذبح علي النصب والأصنام، حديث ٥١٨٠) از سالم روايت شده كه وي از عبدالله شنيد كه از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم حديث می‌كرد كه: پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم زيد بن عمر بن نفيل را در پايين «بَلْدَح» ـ پيش از آنكه وحي بر پيامبر فرود آيد ـ ملاقات كرد . رسول خدا سفره اي را پهن كرد كه در آن گوشت بود (و زيد را به آن دعوت نمود) زيد از خوردن امتناع ورزيد و گفت: من از آنچه بر اَنصابتان ذبح می‌كنيد نمی‌خورم و از آنچه اسم خدا بر آن برده نشده مصرف نمی‌كنم!

اين هاله‌اي از قداست را كه بر زید، پدر سعید (سازنده حديث «عَشَره مُبَشَّره») افكنده شده است، نيك بنگرید .