پس از آنكه بطلان آراي شش گانه ـ براي منع تدوين ـ هويدا شد و عدم تماميّتِ سبب هفتم (به عنوان علّت تامّه منعِ تدوين) روشن گشت ، و عواملِ اصلي حقيقي منعِ تدوين را نمايان ساختيم ، به نتايج مهمّي دست می‌يابيم كه بر اين امر مترتّب‌اند و در تشريع اسلامي اثر گذاردند ، مهم ترين آن‌ها چنين است :

١ - تقسيمِ مسلمانان به دو جناح فكري ، پس از شكل گيري دو مكتبِ مستقل ، كه هر كدام افكار و اُصول و مباني ويژه خود را داشتند .

٢ - استوار سازي مفاهيم پيروانِ منع تدوين در فرهنگ اسلامي ، و بروز تعليل‌ها و توجيهات مختلف براي اين منعِ ناميمون .

٣ - طرح مقوله «كتاب خدا ما را بس است» و «ميان ما و شما كتاب خدا هست» به عنوان نخستين گام براي دور ساختن عترت و سرپوش گذاري بر ناآگاهي نسبت به سنّتِ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم سپس تن ندادن به اين خط مشي (چنان كه در نزاع ابوبكر با حضرت زهرا٢ در خطبه فدك مشاهده می‌شود ، حضرت زهرا٢ به قرآن استشهاد كرد و ابوبكر آن را برنتافت) و تخطّي عُمَر از متن