صحابي مخلصي به شمار می‌رفت كه به اجماع مسلمانان ، پسنديده ترين موضع گيري‌ها و والاترين صفات را دارا بود ؛ چنان كه از نظر نَسَبي ، جايگاه بلندي داشت كه بي‌نياز از توصيف است ، و هيچ گونه كمبودي در او نمی‌توان يافت كه براي سرپوش گذاري بر آن ، به دروغ دست يازد .

به همين جهت است كه می‌فرمايد :

فَعَلی مَن أكْذِبُ ؛ أَعَلَی الله؟ فَأَنَا أوّلُ مَن آمَنَ بِهِ . أم علی نَبيّه؟ فَأنَا اوّلُ مَن صَدَّقَهُ؟

بر كه دروغ می‌بندم؟ بر خدا؟ و من نخستين كس هستم كه بدو ايمان آوردم ، يا بر پيامبر او؟ و اوّلين كس منم كه وي را تصديق كردم .[٧١٤]

امام علی علیه‌السلام جز راستي را بر زبان نمی‌آورد ، چراكه چون اويي انگيزه‌ای براي دروغ‌گويي ندارد ؛ او كسي است كه خدای بزرگ در شأن او و خاندانش ، آياتي را فرود آورد ؛ مانند آيه تطهير ، مباهله ، آيه موّدت ، سوره دهر ، و اين آيات :

— وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِيعاً وَلا تَفَرَّقُوا ؛[٧١٥] به ريسمان الهي چنگ آويزيد و پراكنده مشويد .

— وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ ؛[٧١٦] با راست‌گويان باشيد .

— Pوَأَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ

[٧١٤] . نهج البلاغه (ترجمه سيّد جعفر شهيدي): ٧٢، خطبه ٧١ -

[٧١٥] . سوره آل عمران (٣) آیه ١٠٣ -

[٧١٦] . سوره توبه (٩) آیه ١١٩ -