و سنن و ديات وجود داشت .[٧٠٨] اين مقدار ، در ديه دندان‌ها از او نقل شده است كه با نقل ائمّه اهل بيت علیهم السلام همسوست ، ليكن اين نقل ، بُريده و بي دنباله است ، شرح و تفصيل آن را نمی‌بينيم . دخالتِ رأي و اجتهاد در اين نقل ، پيروان آن‌ها را در اين خطاي فتوايي انداخت .

از امام صادق ١ روايت است كه فرمود :

في السنّ خمس مِن الإبل (أدناها وأقصاها) وهو نصف عشر الدية ؛ إن كانت دنانير فدنانير ، وإن كانت دراهم فدراهم ، وإن كانت بقراً فبقراً ، وإن كانت غنماً فغنماً ، وإن كانت إبلاً فإبلاً ؛[٧٠٩]

ديه دندان (نزدیک و دور آن) ٥ شتر است كه نصفِ يک دهم ديه كامل انسان است ؛ اگر دينار دارد ، دينار می‌دهد ؛ اگر درهم دارد درهم ؛ و اگر گاو دارد ، گاو می‌دهد ؛ و اگر گوسفند دارد ، گوسفند ؛ و اگر شتر دارد ، شتر

در اين روايت ، ديه دوازده دندان پيشين (دور و نزدیک آن) ٥ شتر دانسته شده است ، كه مساوي با نصف يک دهم ديه كامل انسان می‌باشد . اگر شتر باشد ، برای هر دندان ٥ شتر و اگر دینار باشد ، برای هر دندان ، ٥٠ دینار و اگر درهم باشد ، برای هر دندان ، ٥٠٠ درهم ؛ امّا ديه ديگر دندان ها ، در رواياتِ ديگر بيان شده است .

بنابراين ، آنچه در كتاب عمرو بن حزم هست ، با آنچه از اهل بيت رسيده همسوست و اين هماهنگي از فوايد تدوين می‌باشد .

[٧٠٨] . سنن نسائي (المجتبي) ٨: ٥٧، حديث ٤٨٥٣؛ مستدرک حاکم ١: ٥٥٣، حديث ١٤٤٦ -

[٧٠٩] . تهذيب الأحكام ١٠: ٢٦١، حديث ١٠٣٠؛ الاستبصار ٤: ٢٨٩، حديث ١٠٩٣؛ وسايل الشيعه ٢٩: ٣٤٤، حديث ٣٥٧٤٤ -