اگر همه دندان‌ها از بين برود ، بي هيچ اختلافي ، ديه كامل به آن تعلّق می‌گيرد ظاهر عبارت شيخ طوسي در المبسوط اين است كه اين حكم اجماعي است ، بلكه به صراحت در التحرير حكايت شده است

ديه بر ٢٨ دندان تقسيم می‌شود ، از الخلاف نقل شده كه اجماع شيعه و اَخبارِ آن‌ها همين است در دندان‌های جلو ٦٠٠ دينار [شش هزار درهم] ، حصه هر دندان ٥٠ دينار [پانصد درهم] و دندان‌های عقب ٤٠٠ دينار [چهار هزار درهم] ، حصه هر دندان كرسي ٢٥ دينار [دويست و پنجاه درهم] و اين تمام ديه است [٧٠٠]

اماميه ، اجماع كرده‌اند كه بر بيشتر از ٢٨ دندان ، ديه دندانِ كامل نيست ؛ يک سوم ديه يا اَرش يا مصالحه يا جاري می‌باشد . اين است معنا و مؤدّاي روايتي كه آشكارا بيان می‌دارد كه اين حكم از كتاب امام علی علیه‌السلام است .

امّا آنان كه به كتاب حضرت علی علیه‌السلام دست نيافتند يا حكم را از آن برنگرفتند ، بسيار با هم اختلاف دارند و بر اساس نقل‌ها و آرائشان ، مذاهب گوناگوني را در پيش گرفته‌اند .

از عطا روايت است كه گفت :

در دو دندان پيشين و دو رُباعي و دو نيش پنج شتر پنج شتر [يعني

[٧٠٠] . جواهر الكلام ٤٣: ٢٢٩ ـ ٢٣١ -