يادآور می‌شويم كه از اين ادعا ، نقصان شريعت و لغو بودنِ آن لازم می‌آيد در حالي كه خداي متعال قرآن را تِبْياناً لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ [٦٨٠] (بيانگر هر چيزي) معرفي می‌كند ، و هيچ يك از مسلمانان به نقص شريعت قائل نمی‌باشند .

امّا استدلالي كه به ٤٠ ضربه بر اساس عمل پيامبر شده است ـ كه آن حضرت با چيزي كه دو طرف داشت يا با نعلين ٤٠ بار زد ـ با فرض صحّت اين سخن ، با ٨٠ تازيانه سازگار است ؛ چرا كه عرف زدن با دو كفش را يك ضربه نمی‌داند ، بلكه آن را دو ضرب می‌شمارد و اين ، خود دليل بر ٨٠ تازيانه است .

مشهور است كه عُمَر ـ پيش از مشورت با صحابه ـ شارب خمر را ٤٠ تازيانه و ٦٠ تازيانه حد می‌زد تا اينكه پس از مشورت با صحابه ، رأيش بر ٨٠ تازيانه استوار گرديد .

نيز از عُمَر رسيده است كه شراب خوار را تبعيد كرد ، و بعد از آن گفت : از اين پس احدي را تبعيد نمی‌كنم .[٦٨١]

مكتب تعبّد محض ، قطع دارد به اينكه حكم ٨٠ تازيانه ، رأي حضرت علی علیه‌السلام نيست ، بلكه از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم اين امر ثابت است به اين قرينه كه آن حضرت شراب خوار را با «نعلين» حد زد و به دليل كتاب امام علی علیه‌السلام كه با املاي پيامبر می‌باشد .

جاي شگفتي است كه سرخسي در المبسوط ادعا می‌كند كه ٨٠ تازيانه ، استنباطي از سوي حضرت علی علیه‌السلام می‌باشد[٦٨٢] غافل از اينكه آن حضرت اين حكم را از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم ستاند و تعليلِ مذكور را براي اُنس ذهني و استوار سازي حكم پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم آورد .

[٦٨٠] . سوره نحل (١٦) آیه ٨٩ -

[٦٨١] . المحلّي ١١: ٣٦٥ -

[٦٨٢] . المبسوط ٢٤: ٣٢ -