درباره مطلب نخست ، از امامانِ چهارگانه مذاهب اهل سنّت ثابت است كه حدِ «مَست» ٨٠ تازيانه است مگر شافعي كه در يكي از دو فتوايش حد او را ٤٠ تازيانه می‌داند و مستند وي روايتي از پيامبر است كه شراب خوار را به نعلين (يا به چيزي كه دو زبانه داشت) ٤٠ بار زد .[٦٧٦]

مستند ٨٠ تازيانه از مشورت عُمَر با صحابه درباره حدّ خمر برگرفته شده است . در روايت صحيحي از امام علی علیه‌السلام ـ در اين مشورت ـ آمده است كه گفت : هنگامي كه شخص مست گردد هذيان می‌بافد و در هذيان گويي افترا می‌زند ، پس شرابخوار را حد افترا (نسبت ناشايست به كسي) بزنيد .[٦٧٧]

ابن عوف گفت : او را سبك ترين حد كه ٨٠ تازيانه است بزنيد .[٦٧٨]

رأي صحابه به همين ٨٠ تازيانه انجاميد .

جاي شگفتي از اين گمانِ ناحق است كه شريعت را تهي از حكم جَلد (تازيانه) دانسته‌اند .

ابن حزم در المحلّي به نقل از بعضي تصريح كرده است كه شارع ، حدي براي شرابخوار قرار نداد .[٦٧٩]

در اينجا ما نمی‌خواهيم به وارسي سخن ابن حزم و ردّ آن بپردازيم ، ليكن

[٦٧٦] . المغني ٩: ١٣٧ (در چاپ دار الكتاب العربي، جلد ١٠، ص٣٢٩)؛ الفقه علی المذاهب الاربعة ٥: ٣١-٣٢

[٦٧٧] . المغني ٩: ١٣٧ (و در چاپ دار الكتاب العربي ـ بيروت ـ جلد ١٠، ص٣٢٩) .

[٦٧٨] . همان .

[٦٧٩] . المحلّي ١١: ٣٦٤، مسئله ٢٢٨٧ -