آنان بي دليل و برهان (از كتاب و سنّت) موضوعِ آيه را توسعه دادند ؛ چراكه كتاب و سنّت تنها شكار سگ تازي را حلال می‌داند ، ابن حزم به اين مطلب تصريح دارد[٦٧٣] و ظاهر سخن ابن قدامه نيز همين است .[٦٧٤]

با توجه به اين روشنگري ها ، يقين پيدا می‌كنيم كه اگر مسلمانان به تدوين سنّت ـ كه امام علی علیه‌السلام آن را آغازيد ـ دست می‌يازيدند ، براي همگان خير فراواني دربر داشت ، ليكن اوضاع و احوال سياسی ، اين گزاره را تحتِ خواستِ حاكمان درآورد ، نه آنچه در قرآن وجود داشت و سنّت رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم بر آن تأكيد می‌ورزيد .

٣ - حد شرابخوار

از بُريد بن معاويه روايت است كه گفت : شنيدم امام صادق ١ می‌فرمود :

يُضرَبُ شاربُ الخمر ثمانين ، وشارب النبيذ ثمانين ؛[٦٧٥]

آشامنده خمر و شارب نبيذ (شرابي كه از كشمش به دست می‌آيد) بايد ٨٠ تازيانه زده شود .

اين خبر ، دربر دارنده دو مطلب است :

الف) تعيين حد شارب خمر كه ٨٠ تازيانه است ؛

ب) توسعه موضوع خمر براي هر مست كننده‌ای و آنچه كه طبيعتِ آن مستي آور است ؛ مانند نبيذ (شراب كشمش) .

[٦٧٣] . المحلّي ٧: ٤٧٢ -

[٦٧٤] . المغني ٩: ٢٩٣ -

[٦٧٥] . تهذيب الأحكام ١٠: ٩٠، حديث ٣٤٨؛ فروع كافي ٧: ٢١٤، باب ما يجب فيه الحد، حديث ٤ -