منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٣٤٥
از شعبة بن توأم ضبّی روايت است كه گفت :
برادري داشتم كه در عهد عُمَر درگذشت و برادراني به همراه جدش از او بر جاي ماندند . نزد ابن مسعود آمديم ، او يک ششم ارث را با وجود برادران به جد داد .
پس از آن ، برادر ديگرم در عهد عثمان از دنيا رفت و برادران و جدش بر جاي ماندند ، نزد ابن مسعود آمديم ، يک سوم ميراث را با وجود برادران به جد داد .
گفتيم : به جدّ ما از ميراث برادر اوّلمان يک ششم ارث را دادي و اكنون يک سوم را میدهي؟!
گفت : ما به قضاوت رهبرانمان حكم میكنيم .[٦٦٠]
در اينجا ابن مسعود اشاره دارد به اينكه نمیتواند آنچه را از پيامبر شنيد يا آنچه را به نظرش میرسد ، آشكارا بيان دارد ؛ چراكه اقوال عُمَر در اين باره مختلف است ، و به آنچه خلفا حكم دادند بسنده میكند .
اين پاسخ ابن مسعود تا حد زيادي شبيه به جوابي است كه وي در پاسخِ كسي ابراز داشت كه از او پرسيد : در مني با پيامبر دو ركعت نماز گزاردي ، سپس با عثمان چهار ركعت؟ ابن مسعود گفت :
ليكن عثمان امام است ، بر خلافِ او رفتار نمیكنم ، مخالفت با او شَر برمي انگيزد .[٦٦١]
اختلاف اَقوال عُمَر درباره جد ، سپس آراي گوناگون صحابه در اين زمينه ،
[٦٦٠] . المحلّي ٩: ٢٨٥ ـ ٢٨٦ -
[٦٦١] . سنن بيهقي ٣: ١٤٤؛ البداية والنهاية ٧: ٢٢٨ -