امّا محمّد بن علي بن حسين بن موسي بن بابَوَيْه قمي ـ صاحب كتاب «مَن لا يَحْضُرُه الفقيه» ـ داراي تأليفات فراواني است ، حافظه‌اش ضرب المثل شد .[٦٢٦] وي از خانداني عالي قدر و بافضيلت به شمار می‌آمد . ابن اَبي طي درباره خاندانِ او می‌گويد : «بيتِ علم و جلالت» ،[٦٢٧] پدرش از عالمانِ بزرگ شيعه و در زمره مصنِّفانِ آن‌ها به شمار می‌رفت .[٦٢٨]

وي بلند مرتبه ، حافظ اَحاديث ، رجال شناس و ناقد اَخبار بود ، در ميان قمي‌ها چونان او در حفظ و فزوني علم ديده نشد ؛ حدود ٣٠٠ كتاب دارد ،[٦٢٩] وي فتنه حسين بن منصور حلاّج را در قم از بين بُرد ،[٦٣٠] بزرگان شيعه در جواني‌اش از او حديث دريافت می‌كردند ،[٦٣١] گروهي ـ از جمله شيخ مفيد ـ از او روايت كرده‌اند .

شيخ مفيد ، شاگردِ شيخ صدوق و استاد شيخ طوسي ، به ابن المعلِّم لقب

[٦٢٤] . دفاع عن الكافي ١: ٣٨ -

[٦٢٥] . جامع الأصول ١٢: ٢٢٠ -

[٦٢٦] . سير اعلام النبلاء ١٦: ٣٠٣ -

[٦٢٧] . لسان الميزان ٢: ٢ -

[٦٢٨] . سير اعلام النبلاء ١٦: ٣٠٤، رقم ٢١٢ -

[٦٢٩] . الفهرست (طوسي): ٢٣٧، رقم ٧١٠ -

[٦٣٠] . بنگرید به، مقدمه المقنع والهداية: ٢٢ -

[٦٣١] . رجال نجاشي: ٣٨٩ -