مُحدِّثان قديمِ ما آنچه را از کلمات ائمّه به دستشان رسيد ، در چهارصد كتاب جمع آوري كردند كه «اُصول» ناميده می‌شد . سپس گروهي از متأخّران ـ كه سعيشان مشكور باد ـ عهده دار گردآوري اين كتاب‌ها و مرتّب سازي آن‌ها شدند تا از پراكندگي آن‌ها بكاهند و اين اخبار به آساني در دسترس جويندگان قرار گيرد . در اين عرصه ، كتاب‌های مبسوطي را باب بندي كردند و اصولي را ضبط نمودند و پيراستند كه دربردارنده اسانيد متصل به معصومان ٤ بود ؛ مانند كافي ، مَن لا يَحْضُرُهُ الفقيه ، تهذيب ، استبصار ، مدينة العلم ، خِصال ، اَمالي ، عيون اخبار الرضا ، و ديگر كتاب‌ها .[٦٠٩]

شيخ حسن در المنتقي و المعالم تصريح می‌كند به اين سخن كه :

احاديث كُتُب اَربعه (و مانند آن) در بردارنده قرائن [صحّت] است و آن‌ها ـ بي هيچ تغييري ـ از اصول و كتاب‌هایی نقل شده‌اند كه همه بر صحّتِ آن‌ها اتفاق نظر دارند .[٦١٠]

كَفْعَمي در الجُنّة الواقية می‌گويد :

اين كتاب ، محتوي عوذات ، دعاها ، تسبيح‌ها و زيارات است از كتاب‌هایی كه صحّتِ آن‌ها مورد اعتماد می‌باشد و با امنيّتِ خاطر

[٦٠٩] . الحبل المتين: ٦؛ وسائل الشيعه ٣٠: ٢٠٠؛ مشرق الشمسين: ٢٦٩ـ٢٧٠ -

[٦١٠] . منتقی الجمان ١: ٢٧ -