منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٣٢٤

را نقل می‌كند و يكي از اركانِ چهارگانه عصر خود به شمار می‌رود .

— كتاب نوادر المُصَنّف ، تصنيف محمّد بن علي بن محبوب .

اين كتاب به خط شيخ طوسي است ، احاديث را از خط او نقل كردم .

— كتاب مَن لا يَحْضَرُهُ الفقيه ، شيخ صدوق .

— كتاب قُرب الإسناد ، تصنيف محمّد بن عبدالله بن جعفر حِمْيَري .

— كتاب جعفر بن محمّد بن سِنان ، دهقان .

— كتاب تهذيب الأحكام .

— كتاب عبدالله بن بُكَيْر بن اَعْيَن .

— روايتِ ابوالقاسم بن قولَوَيه .

— كتاب «اُنس العالم» تصنيف صفواني .

— كتاب «المحاسن» تصنيف احمد بن ابي عبدالله ، بَرقي .

— كتاب «العيون والمحاسن» تصنيف شيخ مفيد .[٦٠٨] 

شيخ بهائي در الوجيزه می‌گويد :

همه احاديثِ ما ـ به جز اندكي ـ به ائمّه دوازده گانه ٤ می‌رسد ، و نقل آن‌ها به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم منتهي می‌شود ؛ چراكه علوم امامان ٤ از اين منبع نور برگرفته شد .

رواياتي را كه كتاب‌های شيعه به نقل از ائمّه ٤ در بر دارند ، بسيار بيشتر از رواياتي است كه اهل سنّت در صحاح ستّه گرد آورده‌اند ؛ هركه كتاب‌های هر دو فرقه را بررسي كند ، اين امر

[٦٠٨] . السرائر ٣: ٥٦٣ ـ ٦٤٨؛ اين اثر جداگانه نيز به نام «مستطرفات السرائر» به چاپ رسيده است .