از امام صادق ١ نزديك به چهار هزار نفر روايت كرده‌اند ، و با تعليماتِ آن حضرت فقهاي انديشمند بسياري پديد آمدند ؛ مانند زُرارة بن اَعْيَن و دو برادرش ـ بُكَيْر و حُمْران ـ جميل بن دُرّاج ، محمّد ابن مسلم ، بُرَيد بن معاويه ، دو هِشام ، ابو بصير ، عبيدالله ، محمّد و عِمران حَلَبي ، عبدالله بن سِنان ، ابو صباح كِناني و ديگر شخصيت‌های برجسته ، حتّي از پاسخ پرسش‌هایی كه آن حضرت داد چهار صد کتاب نگاشته شد كه آن‌ها را «اُصُول» می‌نامند .

سپس می‌گويد :

فاضلاني جزو شاگردانِ امام جواد ١ بودند ؛ مانند حسين بن سعيد و برادرش حسن و [احمد بن] محمّد بن ابي نصر بَزَنطي ، و احمد بن محمّد بن خالد برقي ، شاذانِ بن فضل قمي ، اَيّوب بن نوح بن دُرّاج ، احمد بن محمّد بن عيسي ، و ديگران كه تعدادشان زياد است و سخن را طولاني می‌سازد ، و كتاب‌هاشان هم اكنون ميان اَصحاب نقل می‌شود و بر علم فراواني دلالت دارد .[٦٠٦]

آن گاه می‌نويسد :

از كتاب‌های اين بزرگان بر نقل‌هایی بسنده كردم كه در آن ، كوشش آن‌ها آشكار بود و اهتمامشان دريافت می‌شد و محلِ

[٦٠٥] . من لا يحضره الفقيه ١: ٢ ـ ٤ -

[٦٠٦] . المعتبر ١: ٢٦ ـ ٢٧؛ بنگريد به، وسائل الشيعه ٣٠: ١٠٩ -