مِزِّي ـ در تهذيب الكمال ـ سُفيان بن عُيَيْنَه ، مالك بن اَنَس ، سُفيان ثوري ، نُعمانِ بن ثابت (ابو حنيفه) ، سليمان بن بلال ، شُعبة بن حَجّاج ، عبدالله بن ميمون قَدّاح ، عبدالملك بن عبدالعزيز بن جُرَيْح و كسانِ ديگر را از شاگردان امامِ صادق ١ می‌شمارد .[٥٧٩]

وي از ابو العبّاس بن عُقْدَه ، به اسناد از حسن بن زياد نقل می‌كند كه گفت :

از ابو حنيفه درباره فقيه ترين كسي كه ديده است سؤال شد ، وي پاسخ داد : داناتر از جعفر بن محمّد كسي را نديدم! چون منصور به حيره آمد ، مرا خواست و گفت : اي ابو حنيفه ، مردم فريفته جعفر شده‌اند ، از مسائلِ سخت ، شماري را براي او آماده ساز! من ٤٠ مسئله را آماده كردم

هنگامي كه بر منصور درآمدم ، ديدم جعفر در سمت راست او نشسته است و چون نگاهشان كردم ، بيش از منصور ، هيبت جعفر مرا فراگرفت ، سلام كردم ، به من اجازه داد [٥٨٠]

شيخ محمّد ابو زُهْرَه ، در مقدمه كتابش الإمام الصادق (كه آن را پس از نگارش هفت كتاب درباره پیشوایان مسلمانان ـ ابو حنيفه ، مالك ، شافعي ، ابن حَنْبل ، ابن تَيميّه ، ابن حَزْم ، و زيد ـ نوشته است) می‌نگارد :

ما تصميم گرفتيم ـ به ياري خدا و توفيق او ـ پیرامون امام صادق

[٥٧٨] . بنگرید به، جعفر بن محمّد، سيّد الأهل .

[٥٧٩] . بنگرید به، تهذيب الكمال ٥: ٧٥ -

[٥٨٠] . تهذيب الكمال ٥: ٧٩؛ براي آگاهي بيشتر بنگريد به، وضوء النبي: ٣٤٩ـ٣٥٢ -