ما اگر به رأي خودمان حديث كنيم ، گمراه می‌شويم ـ چنان كه كسانِ پيش از ما گمراه شدند ـ ليكن حديث ما بر اساسِ شاهدي روشن از پروردگارمان است كه آن را براي پيامبرش باز گفت و پيامبر آن را براي ما بيان داشت .[٥٧٣]

داود بن اَبي زيد اَحول ، از امام صادق ١ نقل می‌كند كه فرمود :

ما اگر به رأي و هواي نفس خودمان فتوا دهيم از هلاك شدگانيم ، ليكن آنچه را ما بر زبان می‌آوريم ، آثاري از رسول خداست! اصولِ علم كه نسل اندر نسل آن را به ارث برده ايم ، و آن گونه كه مردم ، طلا و نقره‌شان را كنز می‌كنند (و در جايي مخفي و محفوظ می‌دارند) ما آن را نگهداري می‌كنيم .[٥٧٤]

از قُتَيبه رسيده است كه گفت :

مردي از امام صادق ١ مسئله‌ای را پرسيد ، امام پاسخ آن را داد . آن مرد گفت : اگر به نظرت چنين و چنان می‌آمد ، چه می‌گفتي؟

امام ١ فرمود : دَم فرو بند! پاسخي را كه من به تو دادم ، از رسولِ خدا بود . ما از اهل رأی و نظر نيستيم[٥٧٥] (و از خود ، نظری نداريم) .

[٥٧٣] . بصائر الدرجات: ٣١٩، باب في الأئمّة عندهم اُصول العلم، حديث ٢ -

[٥٧٤] . همان، ص٢٩٩، حديث ٣ -

[٥٧٥] . اصول كافي ١: ٥٨ باب البدع والرأي . . .، حديث ٢١ -