اين امر بر بعضي از نادانان پوشيده ماند و امام صادق ١ را مُتَّهم ساختند كه «صُحُفي» است و از كتاب چيزي را می‌گويد ، و درنيافتند كه مستند آن حضرت نوشته‌هایی بود كه از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم با خط امام علی علیه‌السلام دريافت .

امام هادي ١ استوار سازي مرويات و مدوّنات را از آبا و اجدادش استمرار بخشيد تا احاديث خالص و شفاف به نسل‌های آينده برسد .

محمّد بن عيسي می‌گويد :

داود بن فَرْقَد فارسي نامه‌ای به ابوالحسن ثالث نوشت و آن حضرت به خط خويش پاسخ آن را نگاشت ، گفت :

پرسش من درباره علمي است كه از آبا و اجدادت براي ما نقل شده و احاديثي كه به صورت مختلف روايت شده‌اند ، با وجود اين اختلاف ، چگونه به آن‌ها عمل شود؟ آيا احاديثِ اختلافي را به شما بازگردانيم؟

امام ١ به او نوشت (و من آن را خواندم) :

آنچه را می‌دانيد سخنِ ماست ، بدان مُلزَم باشيد ، و آنچه را كه نمی‌دانيد قولِ ما باشد [و احتمال می‌دهيد كه سخنِ ما نباشد] به خودمان برگردانيد .[٥٤٢]

در اينجا امام ١ اصحابش را وا می‌دارد كه رواياتِ اختلافي و مدوّناتي را كه صحّت نسبت آن‌ها به اهل بيت علیهم السلام مشكوك است ، به آن حضرت ارجاع دهند

[٥٤٢] . بصائر الدرجات: ٥٤٤، حديث ٢٦ -