منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٢٨٤
اين علمي است كه آگاهت ساختم و آنچه را لازم دانستم به تو رساندم ، اگر پذيرفتي شاكر باش ؛ و اگر رها كردي [بدان كه] خدا بر هر چيزي گواه است .[٥٢٢]
عبدالسلام بن صالح هَرَوي میگويد :
شنيدم امام رضا ١ میفرمود : خدا رحمت كند بندهای را كه امر ما را اِحيا كند!
پرسيدم : چگونه امر شما را زنده سازد؟
فرمود : علوم ما را بياموزد و به مردم بياموزاند ؛ چراكه اگر مردم محاسنِ كلام ما را بدانند ، از ما پيروي میكنند .[٥٢٣]
از ابن اَبي نصر رسيده است كه :
به امام رضا ١ گفتم : فدايت شوم! بعضي از اصحاب ما قائلاند اثري را كه از تو از پدرانت حكايت میشود ، میشنويم و بر آن قياس میورزيم و عمل میكنيم .
فرمود : سبحان الله! والله ، اين شيوه از دين جعفر ١ نمیباشد . اينان گروهياند كه به ما نياز ندارند ؛ از طاعتِ ما خارج شدهاند و در موضع ما قرار گرفتهاند [يعني ادعاي امامت دارند] پس كجاست تقليدي كه از جعفر و ابا جعفر میكردند؟
جعفر فرمود : بر قياس حمل نكنيد ، هيچ چيزي نيست كه قياس به
[٥٢٢] . بصائر الدرجات: ٢١٨، باب ٨، حديث ٤ -
[٥٢٣] . معاني الأخبار: ١٨٠، حديث ١؛ عيون اخبار الرضا ١ ٢: ٢٧٥، باب ٦٣، حديث ٦٩ -