منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٢٨٣
وي گران آمد ، آن گاه فرمود :
اين سخن ، حق است! آن را در پوستي منتقل ساز .[٥١٩]
امام رضا ١ به امر تدوين بسيار اهتمام داشت تا آنجا كه پيشِ خادمانِ تدوين علم و دين ، دوات میگذاشت .
علي بن اَسباط میگويد : شنيدم امام رضا ١ میفرمود :
در كنزي كه خدا میفرمايد : «وَكانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُما زير آن ديوار گنجي براي آن دو غلام بود» [٥٢٠]
گفتم : فدايت شويم! میخواهم اين سخن را بنويسم . امام ١ دوات را به دست گرفت تا پيشِ من نهد ، من دست امام را گرفتم و بوسيدم و دوات را ستاندم و آن سخن را نوشتم .[٥٢١]
امام رضا ١ تأكيد میورزد كه آنچه را بر زبان میآورد ، سخنانِ حق به ارث رسيده از پیامبر صلیاللهعلیهوآلهوسلم است و ميراثِ صحيح پیامبر صلیاللهعلیهوآلهوسلم نزد آن حضرت میباشد .
يعقوب بن جعفر میگويد : در ركابِ امام رضا ١ در مكّه بودم ، مردي به آن حضرت گفت : شما كتابِ خدا را گونهای تفسير میكنيد كه تاكنون نشنيده ايم!
امام ١ فرمود : قرآن ، پيش از آنكه بر مردم فرود آيد و براي آنان تفسير شود ، بر ما نازل شد و تفسير گشت ؛ ما حلال و حرامِ آن را میشناسيم
[٥١٩] . بصائر الدرجات: ٤٢٨، باب ١٤، حديث ٤ -
[٥٢٠] . سوره كهف (١٨) آیه ٨٢ -
[٥٢١] . اصول كافي ٢: ٥٩، باب فضل اليقين، حديث ٩ -