در اينجا ملاحظه می‌شود كه مروي از امام صادق ١ بر امام رضا ١ عرضه می‌گردد تا از صحّتِ آن اطمينان به دست آيد ، يا امام ١ آن را بر كتابي كه نزدش محفوظ است عرضه كند (چنان كه در حديث اول ملاحظه شد) يا شيوه ديگري فراتر از این‌ها باشد به اينكه امام ١ مطابقتِ روايت را با آنچه از آباي خويش به ياد دارد ، بنگرد .

هر روشي كه باشد ، مقصود و هدف ، توثيق مرويات از امامان سه گانه (امام باقر و صادق و كاظم ٤ ) می‌باشد و منتهي شدن حديث به حضرت علی علیه‌السلام و سپس به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم و اين شيوه ، طبيعتِ مسلك اهل بيت علیهم السلام است .

حمزة بن عبدالله جعفري می‌گويد :

در پشت برگ كاغذي [اين حديث را] نوشتم : (دنيا براي امام ، مانند گردوي شكسته (و دو نيم شده) نمايان است» آن را به امام رضا ١ نشان دادم و گفتم : فدايت شوم! اَصحاب ما حديثي را روايت می‌كنند كه من انكارش نمی‌كنم ، ليكن دوست دارم از شما بشنوم .

امام ١ در آن نگريست ، سپس آن را چنان پيچيد كه پنداشتم بر

[٥١٨] . فروع كافي ٧: ٣٣٠، حديث ١؛ الاستبصار ٤: ٢٩٩، باب ١٧٩، حديث ٣ -