نعماني در الغيبة از عبدُالواحد ، از احمد بن محمّد بن رَباح ، از احمد بن علي حِمْيَري ، از حسن بن اَيُّوب ، از عبدالكريم بن عَمْرو خَثْعَمي ، از حَمّادِ صائغ روايت می‌كند كه گفت :

شنيدم مُفضّل بن عمر از امام صادق ١ پرسيد : آيا ممكن است خدا طاعتِ بنده‌ای را واجب سازد ، سپس خبر آسمان را از او مكتوم دارد؟

امام ١ فرمود : الله بزرگ‌تر و كريم‌تر و رئوف‌تر است به بندگانش و مهربان‌تر از اينكه طاعت بنده‌ای را واجب كند ، آن گاه در صبح و شام خبر آسمان را از او پوشيده دارد!

در اين هنگام ابوالحسن موسي ١ وارد شد ، امام صادق ١ فرمود : آيا خوش حال نمی‌شوي كه به صاحب كتابِ علي بنگري؟!

مُفَضَّل گفت : چه چيزي می‌تواند مرا بيش از آن مسرور سازد؟!

امام ١ فرمود : اين ، همان صاحب كتاب علي است .[٤٩٢]

در نوادر احمد بن عيسي آمده است :

[٤٩١] . كشف الظنون ٢: ١٦٨٢ -

[٤٩٢] . الغيبة (نعماني): ٣٢٧، حديث ٤ (با اندكي اختلاف)؛ خاتمة المستدرك ٤: ١١٣ -