پاسخ داد : شنيدم ابو جعفر می‌گفت : علي بن ابي طالب به رَدّ حبيس (فوايدي را كه شخص براي فرد يا گروهي قرار داده است بي آنكه زمانِ پايانِ آن را مشخص سازد) و اجراي احكام ميراث ، حكم كرد .

ابن ابي ليلا پرسيد : آيا اين سخن در كتابي نزد تو هست؟

پاسخ داد : آري .

گفت : بفرست آن را بياورند و به من نشان ده .

محمّد بن مسلم گفت : به شرط آنكه در آن كتاب فقط به همين حديث نگاه كني!

گفت : باشد .

محمّد بن مسلم كتاب را آورد و حديث ابو جعفر را به او نشان داد و ابي ليلا در آن قضيّه از حكم خود برگشت .[٤٦٤]

با توجّه به اين حديث ، می‌توان دريافت كه ابن ابي ليلا دوست داشت بر كتابِ امام علی علیه‌السلام آگاهي يابد ؛ چراكه می‌دانست قول محمّد بن مسلم ـ به تنهايي ـ حجّت نيست و او همچون ابي ليلا يكي از فقهاست و رأي و نظري دارد . به همين جهت پرسيد : دليل تو بر اين سخن چيست؟

و پس از آنكه محمّد بن مسلم در پاسخ او گفت كه اين سخن ، قول امام

[٤٦٤] . فروع كافي ٧: ٣٥، حديث ٢٧؛ من لا يحضره الفقيه ٤: ٢٤٥، حديث ٥٥٨١ -