اين زمان مُصادف بود با شكل گيري مذاهب چهارگانه اهل سنّت ، امام ١ ضروري ديد كه مكتب اهل رأي را تخطئه كند و كفه ترازوي مكتب تعبّد محض را سنگين سازد . اين كار با ابراز كتابي صورت می‌گرفت كه از عهد پيامبر باقي ماند و در وثاقتِ آن هيچ مسلماني اختلاف نداشت .

به همين جهت ، امام باقر و صادق ١ كتاب امام علی علیه‌السلام را زياد به رُخ می‌كشيدند تا نظر اهل رأي را باطل سازند و ثابت كنند كه سخنانشان بازگويي رواياتِ پيامبر ـ بي تغيير و تبديل ـ است و تحتِ تأثير جريانات سياسي نمی‌باشد .

از امام باقر ١ نقل شده كه به زراره گفت :

اي زُراره ، از اَصحاب قياس در دين برحذر باش! آنان علمي را كه عهده دار بودند واگذاشتند و در علمي كه به آنان مربوط نمی‌شد ، خود را به زحمت انداختند ؛ اخبار را تأويل می‌كنند ، و بر خدا دروغ می‌بندند . گويا يكي از آن‌ها را می‌نگرم كه از پيش صدايش زنند و او از پس جواب می‌دهد ، از پس صدايش می‌زنند از پيش جواب می‌دهد!

اينان سردر گم‌اند و در زندگي و دينداري حيران می‌مانند .[٤٦١]

در خبر عُذافِر صَيْرفي آمده است :

مي‌گويد : من با حَكَم بن عُتَيْبَه نزد ابو جعفر ١ بودم . امام او را گرامي می‌داشت . او به پرسش از امام پرداخت تا اينكه در مسئله‌ای اختلاف كردند .

[٤٦١] . اَمالي مفيد: ٥٢ -