منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٢٠٩
در نامه امام سجّاد ١ به زُهري ، ترسيم حال وي و تنگنايي كه حكومت آن زمان گرفتارش ساخت ، آمده است :
خدا ما را از فتنهها مصون دارد و از آتش دوزخ بر تو رحم كند ، در حالي هستي كه سزامند ترحُّمي! خدا نعمتهای فراواني بر تو ارزاني داشت ، تني سالم به تو داد و عمرت را طولاني ساخت و با آگاه ساختن به قرآن وفقاهت در دين و شناختِ سنّت پيامبر ، حجّت هايش را بر تو تمام كرد
بنگر كه فرداي قيامت چه پاسخي خواهي داشت آن گاه كه در حضور خدا بايستي و از تو بپرسد كه نعمت هايش را چگونه پاس داشتي و حجّت هايش را چگونه ادا كردي؟! مپندار كه خدا عذرت را میپذيرد و از تقصيرت درميگذرد! اين خيالي است خام ، چنين نيست ، خدا در قرآن از عالمان پيمان گرفت كه : لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلاَ تَكْتُمُونَهُ ؛[٣٢٤] آنچه را میدانید براي مردم تبيين كنید و كتمان نسازید .
بدان كه كمترين كتمان و سبك ترين گناه تو اين است كه با نزديكي به ظالم و خدمت گزاري به او ، وحشت وهراس را از دلش زدودي و راه تجاوز و ستم را برايش هموار ساختي!
چقدر بيمناكم از اينكه فرداي قيامت ، به گناهِ خيانت بازداشت شوي ، و به جرم اعانت بر ظلم گرفتار آيي!
تو مال از دستِ كسي گرفتي كه حق عطا و بخشش نداشت و حق را به حق دار باز نگرداند! آن گاه كه تو را به خود نزديك ساخت ، باطلي را
[٣٢٤] . سوره آل عمران (٣) آیه ١٨٧ -