— اگر از خمس سهم ذوي القربي را می‌دادم ، كه خداي بزرگ می‌فرمايد : إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللهِ وَما أَنْزَلْنا عَلى عَبْدِنا يَوْمَ الْفُرْقانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ ؛[٢١٠] اگر به خدا ايمان داريد و آنچه را بر بنده خود روز فرقان ، روزي كه دو گروه به هم رسيدند ، نازل كرديم .

به خدا سوگند ، مقصود به ذي القربي ما هستيم كه خدا آن را همتاي خود و پيامبرش ساخت و فرمود : [آنچه را از اهل آبادي‌ها كه خدا به پيامبرش بازگرداند] از آنِ خداست ورسول او و براي ذي القربي و يتيمان و مسكينان است (مقصود از این‌ها مائيم) تا اينكه اموال ميان ثروتمندان به گردش درنيايد و آنچه را که رسول خدا برای شما آورد ، بگيريد و از آنچه نهي كرد بازايستيد ، و پرواي خدا را داشته باشيد (در ظلمِ آل محمّد) به راستي كه كيفر خدا (بر كساني كه بر آل محمّد ستم ورزند) بس شديد است [٢١١] . [٢١٢]

متن دوم

شيخ طوسي در تهذيب الأحكام به روايت از امام صادق ١ نقل می‌كند كه

[٢١٠] . سوره انفال (٨) آیه ٤١ -

[٢١١] . بنگرید به، سوره حشر، آيه ٧ -

[٢١٢] . روضه كافي ٨: ٥٩، حديث ٢١؛ بخش‌هایی از اين حديث در نهج البلاغه، اصول كافي، احتجاج طبرسي، كتاب سليم بن قيس و ديگر منابع آمده است .