منع تدوين در عهد ابوبكر و عمر (افزون بر تلاش آن‌ها براي پنهان سازی فضايل اهل بيت كه سزاوارتر بودن آن‌ها را براي خلافت می‌نماياند و آشكار می‌ساخت كه عقل آنان سزامندِ رأي و اجتهاد است) از عدم حفظ و احاطه آن دو ، بر همه احاديث پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم ناشي می‌شد . از آنجا كه مقام خلافت اقتضا می‌كرد كه خليفه به احكام پيامبر آگاه باشد و از سويي وي از خاصان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم نبود تا همه احكام صادر از آن حضرت را بداند و شناخت خليفه به وجوه تفسير و تأويل در قرآن و ثابت نيست ، طبيعي بود كه ميان فتواهای او و سخنانِ پيامبر و حكم قرآن ناسازگاري پديد آيد .

اين امر اگر مجال می‌يافت تا براي مردم روشن شود (آن گونه كه امروزه