بگو : خدا و پيامبر را اطاعت كنيد! اگر (از فرمان خدا و پيامبر) روي گردانيد پيامبرمسئولِ وظيفه خود است وشما مسئولِ تكليفي كه داريد ؛ و اگر شما پيامبر را فرمان بريد ، هدايت می‌يابيد ؛ و پيامبر جز روشنگري وظيفه‌ای ندارد .

ابن حزم ، پس از ذکر این آیات می‌نگارد :

اين آيات محكم ، براي احدي دستاويز نمی‌گذارد ، خدا در آن‌ها توصيف كارهاي اهل زمانِ ما را بيان می‌كند ؛ چراكه می‌گويند : ما به خدا و رسول ايمان داريم و مطيع آن‌ها هستيم ، آن گاه دسته‌ای از ايشان ـ بعد از اين اقرار ـ روي برمي گردانند و با آنچه از سوي خدا و رسول آمد مخالفت می‌ورزند! اينان به نصِ حكم خدا مؤمن نيستند .

هنگامي كه به آياتي از قرآن يا حديثي فراخوانده شوند كه بر خلاف تقليد ملعون آن‌هاست ، از آن روي برمي تابند با اين توجيهات كه : اين ، مورد عمل نيست ، اين آيه خاص است ، اين حديث متروك می‌باشد ، فلاني از عمل به آن ابا ورزيد ، قياس برخلاف اين است .

و زماني كه در حديث يا قرآن چيزي بيابند كه با تقليدشان همسوست ، با آن هر نوع هماهنگي را دارند و حرف به حرفِ آن را معترفانه می‌آورند .

واي بر ايشان ، چه انديشه‌ای در سر دارند؟ آيا بيماردل و اهل شك اند؟ يا از ستم خدا و پيامبر می‌ترسند؟ اينان همان ستمگران‌اند كه پروردگار جهانيان به اين نام ، ناميدشان . پس مرگ بر ستمگران باد![١٧٠]

پس از اين سخن ، ابن حَزْم درصدد توجيه كارهاي كبار صحابه ـ در

[١٧٠] . الإحكام في اصول الأحكام ١: ٩٨ ـ ٩٩ -