اين سخن کوتاه [و پر معنا] (كه ضرب المثلي بر آن سبقت نگرفت) بیانگر آن است که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم علی علیه‌السلام را به امور ناپیدایی ویژه ساخت كه احدي غير از او بر آن‌ها اطلاع نيافت ؛ و اين ، نهايتِ مدح در حقّ علی علیه‌السلام است .[١٤٠]

تاكنون بعضي از اصول اختلافي ميان مکتب اهل بيت علیهم السلام و مکتب خلفا روشن شد ، و دانستيم که بزرگ‌ترين ماده نزاع بين اين دو جناح ، همان بنيادهای فکری اين دو جناح است . عترت پيامبر خلافت را براي تحقّق اهداف شريعت و اجراي سنّتِ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم می‌خواستند ؛ چراكه خلافت ـ به خودي خود ـ ارزشي براي آنان نداشت و كمترين گرايشي سوي آن نداشتند .

ابن عبّاس می‌گويد : در «ذي قار» بر حضرت علی علیه‌السلام وارد شدم در حالي كه كفش خود را پينه می‌زد ، از من پرسيد : قيمت اين كفش چقدر است؟ گفتم : ارزشي ندارد! فرمود :

واللهِ لَهِيَ أحَبُّ إليَّ مِن إمرتكم ، إلّا أن أُقيم حقّاً أو أدْفَعُ باطلاً ؛[١٤١]

به خدا سوگند ، اين لنگه كفش بي ارزش ، براي من از امارت بر شما محبوب‌تر است مگر اينكه حقي را به پا دارم و باطلي را دفع كنم!

با وجود اين ، اهل بيت عمل به آنچه را از ايشان نقل می‌شود ، نمی‌پسندند مگر پس از عرضه آن‌ها بر كتاب خدا ؛ آنان گفته‌اند كه اگر سخنشان با قرآن

[١٣٩] . جمهرة اللغة ١: ٣٦٩ (و در چاپ جديد بنياد پژوهش‌های آستان قدس رضوي، ج٢، ص٦٢٦) .

[١٤٠] . الغدير ٦: ٨٠-٨١ (و در چاپ جديد، جلد ٦، ص١١٦) .

[١٤١] . نهج البلاغه ١: ٨٠، خطبه ٣٣ -