مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣٥ - نگاهی به قرآن

این است که هر روز به نام امام حسین با ظلم و باطلی مبارزه میشود و حقّ و عدالتی احیاء میشود. این پیروزی است و پیروزی بالاتر از این چیست؟ یزیدها و ابن زیادها میروند ولی حسینها و عبّاسها و زینبها باقی میمانند، البتّه به عنوان یک ابده نه به عنوان یک شخص، بلکه به عنوان یک صاحب اختیار و حاکم بر جامعه خویش. آری، آنها میمیرند امّا اینها زنده و جاوید باقی میمانند.

٤. آیات سوره انبیاء: در آیات ١٦ و ١٧ و ١٨ این سوره، خداوند خلقت آسمان و زمین را مطرح میکند که در مقیاس جهانی، نظام هستی به حق برپاست نه به باطل و پوچی:

وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأرْضَ وَ ما بَینَهُما لا عِبینَ، لَوْ ارَدْنا انْ نَتَّخِذَ لَهْواً لَاتَّخَذْناهُ مِنْ لَدُنّا انْ کنّا فاعِلینَ.

بعد میفرماید:

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَی الْباطِلِ فَیدْمَغُهُ فَاذا هُوَ زاهِقٌ وَ لَکمُ الْوَیلُ مِمّا تَصِفُونَ.

این آیه قدرت حق و ناچیزی و ناتوانی باطل را بیان میکند. باطل ممکن است غلبه ظاهری و موقّت داشته باشد، امّا حق یکدفعه از کمین بیرون میآید و آن را نابود میکند. «قذف» یعنی پرتاب کردن، «دماغ» یعنی جایگاه مغز. مثل اینکه از حق گلولهای میسازیم و به شدّت به باطل پرتاب میکنیم که مغزش را به اصطلاح خرد میکند. بعد یک وقت میبینید باطل از بین رفتنی بوده است، چیزی نبوده است، «زاهق» بوده است.

عدّهای از این آیه استفادهای کردهاند که بد هم نیست و آن اینکه حق بعد از آنکه مدّتی به وسیله باطل پوشاندهشد، وقتی به جنگ باطل میآید کوبنده و بنیان کن میآید. خدا به وسیله خود بشر این کار را میکند. یکمرتبه و ناگهان میبینید که حق همچون طوفان میآید و باطل را خرد و خمیر میکند و به دور میافکند.

ببینید قرآن در جنگ حقّ و باطل چقدر خوش بینانه نگاه میکند، میگوید: این نمود باطل شما را نترساند، این فراگیری باطل شما را مأیوس نکند، زیرا سرانجام