مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١٢ - رشد در اصطلاحات اسلامی

و بعد زمانی، دینی است و در واقع مظهر مقدّسترین همکاریها، اتّحادها، پیمانها و همبستگیها یعنی اتّحاد دین و دانش است.

برای بشریت هیچ چیز گرانتر و مشؤومتر از جدایی دین و دانش نیست. این جدایی، تعادل اجتماع بشری را از بین میبرد. هم دنیای قدیم و هم دنیای جدید، گاه دچار بیتعادلی شده و تعادل خود را از دست داده است. زمانی مردم گرایشهای دینی خود را جدا از علم جستجو میکردند. این، بیماری عمده دنیای قدیم بود، همچنانکه بیماری عمده دنیای جدید این است که عدّهای در جستجوی علم منهای دین هستند.

اکثر انحرافات و بدبختیهایی که بشر امروز را تهدید میکند ناشی از این است که علم را جدا از ایمان میخواهد. همای سعادت آن روز بر سر بشر سایه خواهدگسترد که وی عمیقاً پی ببرد که به این هر دو اصل مقدّس نیازمند است، بداند که مرغی است که به دو بال نیاز دارد، بالی از دانش و بالی از ایمان. به همین جهت عرض کردم مجمع ما از مجامع بسیار کم نظیر است زیرا مظهر و نشانهای از این اتّحاد مقدّس است.

موضوعی که دوستان عزیز از من خواستهاند تا درباره آن صحبت کنم «رهبری و مدیریت در اسلام» است. موضوع، وسیع و مطلب بسیار است و من سعی خواهم کرد در این وقت کم، تا انجا که میسّر است این موضوع را روشن نمایم.

برای انکه به مسأله رهبری و مدیریت از نظر اسلام توجّه کنیم، با دو مفهوم از مفاهیم اسلامی باید آشنا شویم.

رشد در اصطلاحات اسلامی

یکی از آن دو مفهوم در اصطلاحات اسلامی- بالاخص در فقه اسلامی- به نام «رشد» نامیده میشود؛ اصطلاحی است مأخوذ از قرآن مجید. مفهوم دیگری که بهتر و درستتر باید با آن آشنا شویم مفهوم «امامت» و به وجهی «هدایت» است. در این باره توضیح مختصری میدهم تا نتایجی را که میخواهم، بتوانم از عرایض خود بگیرم.

«رشد» کلمهای است که از قرآن مجید گرفته شده است. قرآن مجید در مورد کودکان بیسرپرست که دارای ثروت هستند، این اصطلاح را به کار برده است؛ در مورد یتیمان میفرماید: «یتیمانی که سرپرست خود را از دست دادهاند و مملوک و ثروتی دارند، تا زمان بلوغ بر آنها قیمومت کنید و ثروتشان را در اختیارشان قرار