مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٤١ - ب طفیلی بودن باطل و استقلال حق

استفاده کردند و او را کشتند، چون برای تحریک مردم میگفتند: «یا خیل اللّه ارْکبی و بالجنّة أبشری» [١] (ای سواران الهی! سوار شوید و بهشت بر شما بشارت باد).

امام باقر (علیه السّلام) فرمودند که سی هزار نفر جمع شده بودند که جدّ ما حضرت حسین (علیه السّلام) را بکشند و کلّ یتقرّب الی اللّه بدمه [٢] (و هر یک با کشتن او به خدا تقرّب میجستند) چون میگفتند یزید خلیفه پیامبر است و حسین بن علی بر او خروج کرده است، باید با او جنگید.

باطل حق را با شمشیر خود حق میزند، پس باطل نیروی حق را به خدمت گرفته است. این همان نیروی حقّ است که او از آن استفاده میکند، مانند انگل که از بدن و خون انسان تغذیه میکند، ممکن است خیلی هم تغذیه بکند و خیلی هم چاق بشود، ولی انسان روز به روز لاغرتر و رنگش زردتر میشود، حالت چشمهایش عوض میگردد و کم قوّه میشود.

قرآن میگوید وقتی که سیل جریان پیدا کرد، آنکه حرکت میکند و نیرو دارد و هر چه را در برابرش قرار گیرد میبرد، آب است، امّا شما کف را میبینید که حرکت میکند. اگر آب نبود کف یک قدم هم نمیتوانست برود، ولی به علّت اینکه آب هست، روی آب سوار میشود و از نیروی آب استفاده میکند. همیشه در دنیا باطل از نیروی حق استفاده میکند. مثلًا راستی، حقّ و دروغ باطل است. اگر در عالم، راستی وجود نداشته باشد دروغ نمیتواند وجود داشته باشد؛ یعنی اگر در دنیا یک نفر وجود نداشته باشد که راست بگوید و همه مردم دروغ بگویند (پدر به پسر، پسر به پدر، زن به شوهر، شوهر به زن، رفیق به رفیق، شریک به شریک)، دروغ نمیتواند کار خود را انجام دهد، زیرا هیچ کس باور نمیکند. امروز چرا دروغ مفید است و گاه یک جایی به درد آدم میخورد؟ چون در دنیا راستگو زیاد است؛ چون از خودش و از دیگران راست میشنود و اگر دروغ بگوید، طرف مقابل خیال میکند راست است و فریب میخورد؛ یعنی این دروغ نیروی خود را از راستی گرفته است، اگر راستی نبود کسی دنبال دروغ نمیرفت؛ چون این دروغ را راست میپندارد گولش را میخورد، و الّا اگر دروغ را دروغ بداند هیچ دنبالش نمیرود.