مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٨٢ - خورشید دین هرگز غروب نمی کند ( امدادهای غیبی در زندگی بشر )
روز عقل و علم است. راستی آیا عجیب نیست مردی امّی و درسنخوانده و در سرزمین امّیت، برای اوّلین بار که مبعوث میشود و انقلاب روحی و معنوی پیدا میکند، انقلابی که اتّصال به غیب و ملکوت جهان دارد؛ با این جملهها با بشریت مواجه میشود:
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّک الَّذی خَلَقَ.
قرائت کن به نام پروردگارت که آفرید.
خَلَقَ الانْسانَ مِنْ عَلَقٍ.
انسان را از خون بسته (یا حیوانی زالو شکل) آفرید.
اقْرَأْ وَ رَبُّک الاکرَمُ.
بخوان که پروردگار تو از همه کریمتر است.
الَّذی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ [١].
آنکه قلم به دست بشر داد، خواندن آموخت، نوشتن آموخت، علم آموخت و فکر داد.»
نویسنده کتاب محمّد پیغمبری که از نو باید شناخت در کتاب خود میگوید: من واقعاً به همه مسلمانان جهان تبریک میگویم که پیغمبر آنها با اینکه در سرزمین امّیت مبعوث شد سخن خود را با علم و سواد و معلومات و دفتر و کتاب و قلم شروع کرد.
عرض کردم این روز روز رستاخیز انسانیت است؛ زیرا در این روز تنها او برانگیخته و مبعوث نشد، او برانگیخته و مبعوث شد و از مبعوث شدن او جهانی برانگیخته و مبعوث شد، دنیایی بپا خاست، انقلابی عظیم و همه جانبه بپا شد؛ انقلابی که در آن واحد در دو جبهه بود، در دو جبهه متخالف و متضاد، هم برونی و هم درونی، هم اخلاقی و هم اجتماعی، هم معنوی و هم دنیایی. میدانیم که انقلابات مقدّس
[١]. علق/ ١- ٤.