مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٠٦ - اشکالات

دینِ اللَّهِ افْواجاً [١].

از خداوند متعال مسألت مینماییم که همه ما را به راه راست هدایت فرماید و ما را از دینداران واقعی قرار دهد.

***

بار دیگر امشب را که شب مبعث خاتم پیامبران (صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم) است به همه حضّار محترم تبریک میگویم و با ذکر دعایی سخن خود را خاتمه میدهم. دعا به قول آلکسیس کارل پرواز روح است. آقایان خیال نکنند دعا کهنه میشود، یا تمدّن و تجدّد ایجاب میکند که دعا نکنند. خیر، دعا اظهار عبودیت است، امتناع از دعا استکبار بر خداوند متعال است که زشتترین استکبارهاست (وَ قالَ رَبُّکمُ ادْعونی أسْتَجِبْ لَکمْ إنَّ الَّذینَ یسْتَکبِرونَ عَنْ عِبادَتی سَیدْخُلونَ جَهَنَّمَ دَاخِرینَ) [٢]. دعا کمال انسانیت است، دعا برقرار شدن پیوند بنده با خداست. پیوند خدا با بنده قطع ناشدنی است؛ از آن سر همیشه ارتباط هست؛ با دعا از این طرف نیز پیوند و ارتباط برقرار میشود و زمینه فیض گیری فراهمتر میگردد، و انسان در حال دعا با باطن و ضمیر خود متوجّه آفریننده و مبدأ و نقطهای که از آنجا آمده، میشود و از او استمداد میکند و سعادت و سلامت و توفیق میطلبد، مغفرت و آمرزش مسألت میکند.

دعای امشب من یک جمله بیشتر نیست: خدایا! به همه ما اراده و همّت عنایت فرما که از این برنامه سعادت بخش اسلامی که در مثل امشبی از جانب تو طرح شده و به وسیله خاتم پیامبران تو به ما رسیده است بهره ببریم و استفاده کنیم و به آن عمل نماییم.

چه خوب گفته اقبال لاهوری: