مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٨٣ - ٣ ولاء زعامت

ثلاث لا یغلّ علیهنّ قلب امرء مسلم: اخلاص العمل للَّه، و النّصیحة لائمّة المسلمین و اللّزوم لجماعتهم [١].

هرگز قلب یک مسلمان نسبت به سه چیز خیانت و تردید روا نمیدارد: اخلاص نیت برای خدا، خیرخواهی برای زعمای مسلمین در راه رهبری مسلمین، همراهی با جماعت مسلمین.

علی (علیه السّلام) در یکی از نامههایش که در نهج البلاغه ثبت است میفرماید:

فانّ اعظم الخیانة خیانة الامّة و افظع الغشّ غشّ الائمّة [٢].

بزرگترین خیانتها خیانت به جامعه است و شنیعترین دغلبازیها، دغلبازی با پیشوایان مسلمین است.

زیرا نتیجه این دغلبازی علیه مسلمین است. اگر ناخدای یک کشتی آن کشتی را درست هدایت کند و شخصی پیدا شود و آن ناخدا را فریب دهد و کشتی را دچار خطر کند، تنها به ناخدا خیانت نکرده است، به همه سکان کشتی خیانت کرده است.

در این جمله نیز کلمه «امام» به اعتبار رهبری اجتماعی اطلاق شده است.

در تاریخ مسلمین زیاد میخوانیم که مسلمانان- حتّی ائمّه اطهار- خلفای عصر خود را با کلمه «امام» خطاب میکردند. چیزی که هست امام به این معنی گاهی امام عدل است و گاهی امام جور و مسلمانان در قبال هر یک از آنها وظایفی دارند. پیغمبر اکرم در حدیث مشهوری که فریقین روایت کردهاند فرمود:

افضل الجهاد کلمة عدل عند امام جائر [٣].

بالاترین جهاد، یک سخن حقّ است در برابر یک پیشوای جور.

و همچنین پیغمبر اکرم فرمود: