مى‌دانيم كه در زمان حيات آية اللّه‌ مطهرى ـ قدّس سرّه ـ هيچ وقت برايشان لقب «آية اللّه‌» اطلاق نشد و خود ايشان جلو اين گونه كارها را مى‌گرفت (٢٥) و امروزه شايد حدود ٩٠ %از عالمانى كه به آنها «آية اللّه‌» مى‌گوييم علماً و عملاً فاصله زيادى با مرحوم مطهرى داشته باشند و اگر ملاحظه كنيم كه بر الواح قبور بزرگانى مانند حضرات آيات حاج شيخ عبدالكريم حائرى (٢٦)، احمد خوانسارى، سيد محمد تقى خوانسارى و سيد صدر الدين صدر، با تعبير «آية اللّه‌» از اين بزرگواران ياد شده معلوم مى‌شود كه چقدر

(٢٤) جمع پريشان، ج١، ص٤٠١.
(٢٥) همچنين مقام معظم رهبرى (دامت بركاته) با آن همه فضل و كمال و آگاهى كه داشتند و دارند، در زمان پيش از سمت رهبرى، بر ايشان «آية اللّه‌» اطلاق نمى‌شد. و امروزه برخى بر فضلائى كه اساساً قابل قياس با ايشان نيستند و فاصل علمى آنها باايشان بسيار است، در برخى منشورات و مطبوعات حوزوى، «آية اللّه‌» اطلاق مى‌شود!
(٢٦) متن عبارات سنگ قبر اين بزرگوار چنين است:

هو الحىّ الذى لايموت

مرحوم آية اللّه‌ حائرى آقاى حاج شيخ عبدالكريم بن محمد جعفر (أعلى اللّه‌ مقامه) در مهرجرد يزد متولد شده و در هيجدهمين سال از عمرش به عتبات شتافت و در نزد اساتيد بزرگ به تعلم پرداخت و درسال ١٣٣٢ به سلطان آباد ايران مراجعت فرمود حوزه علميه تأسيس فرمود و در ١٣٤٠ به عزم زيارت به قم آمده و با اصرار علما و اهالى در قم بماند و بيش از هزار نفر از فضلا و طلاب گردش مجتمع شدند و بيمارستانى بساخت و در ١٢٥٣ كه سيل هزار خانه را خراب كرد همت نمود تا خانه‌ها را از نو بنا نهاد و در ١٣٤٩ كتابخانه [اى [تأسيس فرمود و از مؤلفاتش در الاصول و كتاب صلاة است، تا در ليله شنبه ٧ ذى قعده ١٣٥٥ به قم رحلت فرمود چنانكه ملاحظه مى‌شود در اين متن ذره‌اى دروغ و خلاف واقع ديده نمى‌شود.

از فاضل محترم محمد رضا خادميان كه متن را از روى قبر اين بزرگوار يادداشت كرد و برايم آورد سپاسگذارم.