نيافتيم كه صريحاً اين تفصيل را پذيرفته باشد. مرحوم محقق سبزوارى نيز در كتاب ذخيرة المعاد به هنگام بحث از اشتراط عقل در تعلق زكات چنين فرموده‌اند: «ما مرّ من الحكم في المجنون المطبق واضح اما ذو الادوار ففيه خلاف»، (١١) كه ظاهراً اشاره ايشان به همين مخالفت مرحوم صاحب مدارك در اين مسأله است.

مرحوم صاحب مدارك در ابتدا ديدگاه علامه حلى (قدس سره) در اين مسأله را نقل كرده است كه: «ولو كان الجنون يعتوره ادواراً اشترط فى الوجوب العقل طول الحول؛ (١٢) اگر مجنون مبتلا به جنون ادوارى باشد، شرط تعلق زكات به مال وى آن است كه در تمام طول سال عاقل باشد». سپس در نقد آن مى‌فرمايد: «نفى زكات از مجنون ادوارى مشكل است؛ زيرا دليلى بر اين مدعا وجود ندارد».

وى در توجيه تعلق زكات به مال مجنون ادوارى مى‌فرمايد: «و أمّا ذو الادوار فالاقرب تعلق الوجوب به في حال الافاقة إذ لا مانع من توجه الخطاب إليه في تلك الحال؛ اقرب آن است كه در حال افاقه، وجوب به وى تعلق مى‌گيرد؛ زيرا مانعى از توجه خطاب به او در اين حالت وجود ندارد». (١٣)

بنابراين از ديدگاه ايشان نه تنها جنون آنى و كوتاه مدت مانع از تعلق زكات نمى‌شود، بلكه حتى جنون ادوارى نيز مانع از حكم به وجوب زكات نيست لذا ديدگاه ايشان به نسبت ديدگاه مرحوم سيد صاحب عروه از حيث شمول حكم تعلق

(١١) ذخيرة المعاد فى شرح الارشاد، ص٤٢١، چاپ سنگى..
(١٢) نهاية الاحكام، ج٢، ص٣٠٠.
(١٣) مدارك الاحكام، ج٥، ص١٦.