ثانياً: قاعدةً كسى غير از ايشان نمى‌توانسته اين تعداد ختم قرآن را شماره كند و بايد طبيعةً خود ايشان اظهار كرده و چنين آمارى داده باشند و معمولاً وارستگان چنين آمارى از اعمال خود نمى‌گيرند و اگر بگيرند به ديگران نمى‌گويند.

ثالثاً: گوينده همين سخن در جاى ديگرى در وصف ايشان گفته‌اند: «در تمام عمر ماهى سه ختم قرآن داشت مگر در ماه رمضان كه ده ختم قرآن داشته است» و با توجه به اينكه ايشان متولد ١٣٢٩ و متوفاى ١٤١٤ هستند، مدت عمر مباركشان ٨٥ سال مى‌شود و اگر مراد از «تمام عمر» دراين عبارت را نه از حين تولدشان، بلكه از حين بلوغ و پانزده سالگى بدانيم نتيجه اين مى‌شود كه ايشان هفتاد سال چنين برنامه‌اى داشته‌اند. روشن است كه اين هفتاد سال، هفتاد ماه رمضان دارد و شماره ختم قرآن در ماه‌هاى رمضان ٧٠٠ مى‌شود و الباقى ماه‌هاى اين هفتاد سال، مى‌شود هفتصدو هفتاد ماه: ٧٧٠=١١×٧٠ و حاصل ضرب ٧٧٠ در سه مى‌شود ٢٣١٠=٣×٧٧٠ و جمع اين دو رقم مى‌شود ٣٠١٠=٢٣١٠+٧٠٠

بنابراين تعداد ختمهاى قرآن ايشان، طبق بيان گوينده همان سخن مى‌شود ٣٠١٠، نه بيش از ٣٥٠٠!

١٠. در باره مرحوم آية اللّه‌ سبزوارى نوشته‌اند :

مقيد به انجام [ كذا] تمام نمازهاى نافله يوميه بوده اما نسبت به [ كذا [ نافله شب اهتمام فوق العاده‌اى داشته است. مدتى كه ايشان در بيمارستان بسترى شده بود با اينكه نوافل را با حالت اضطرار و در حال نشسته يا خوابيده انجام داده بود اما پس ازترخيص از بيمارستان تمام آن نمازهاى نافله را قضا نمود.

ـ به نماز جعفر طيار بسيار اهميت مى‌داد، به طورى كه هر روز نماز جعفر طيار را انجام مى‌داده [ كذا] است. و اگر يك روز از او فوت مى‌شد به زودى قضاى آن را انجام مى‌داد (١١)... به هر حال هر روز نماز جعفر طيار

(١١) نماز جعفر طيار هميشه اداست و هيچ وقت قضا نمى‌شود؛ بنابراين بايد بگوييم مراد گوينده اين سخن آن است كه اگر يك روز نماز حضرت جعفر(ع) را نمى‌خواند، روز بعد دوباره مى‌خواند، يكى براى روز قبل و يكى براى همان روز.