الله مقامه) و بدون اينكه بخواهم منكر مقامات علمى و عملى آن بزرگوار شوم با يك محاسبه اجمالى معلوم مى‌شود كه اين سخنان خالى از مبالغه و اغراق، خلاف واقع و مسامحه نيست؛ زيرا:

١. اقامه جماعت ظهرين و عشاءين در مسجد و بيرون منزل، حدود يك ساعت وقت نياز دارد .

٢. روزى سه جزء قرآن ـ البته در غير ماه مبارك ـ حداقل به يك ساعت وقت نياز دارد و روزى ده جزء در ماه مبارك حداقل به سه ساعت وقت.

٣. تشرف هر شب به حرم مطهر، مستلزم صرف حدود نيم ساعت وقت است.

٤. نماز جعفر طيار تقريباً يكساعت وقت مى‌گيرد.

٥. نوافل شبانه روزى به حدود يك ساعت وقت نياز دارد با توجه به خواندن بخش‌هايى از دعاى ابو حمزه در قنوت وتر.

٦. روزى ده هزار مرتبه «لا إله الاّ اللّه‌» اگر در هر ثانيه يكبار گفته شود در هر دقيقه شصت بار در هر ساعت ٣٦٠٠ مرتبه گفته مى‌شود و در نتيجه حدود سه ساعت وقت مى‌برد.

٧. وقت اغسال مستحب و هر روز صدبار ذكر يونسى، و فراوان گفتن «يا حىّ يا قيوم» را هم محاسبه نمى‌كنيم؛ چون ممكن است وقت خاصى نمى‌گرفته است و اين اذكار را مثلاً هنگام طى طريق مى‌گفته‌اند .

اين اعمال به حدود هفت ساعت و نيم وقت در هر روز نياز دارد و اگر به تصريح نويسنده، اينها «تنها گوشه‌هايى از مقامات معنوى و عبادى ايشان» باشد و آن را به حدود يك سوم از مقامات عبادى ايشان تفسير كنيم ! در نتيجه بايد گفت: تقريباً تمام ٢٤ ساعت ايشان صرف اين عبادات و معنويات مى‌شده است واگر از «گوشه‌اى» رفع يد كنيم بايد گفت: روزانه حدود هشت ساعت وقت ايشان صرف اين عبادات مى‌شده است كه البته با عنايت به تدريس روزانه سه درس ـ كه همين