ـ عموم مسلمانان از غذاهاى اغذيه فروشى‌هاى گوناگون استفاده مى‌كنند در حالى كه علم به ورود پيروان ساير اديان به اين اماكن دارند و آنان از نجاسات اجتناب ندارند.

ـ كسى كه با باديه نشينان آشنايى داشته باشد و چگونگى برخوردشان با اطفال و سگ‌هايشان و ساير نجاست‌ها را بداند، قطع به نجس بودن باديه نشينان پيدا مى‌كند و ما از توليدات آنها استفاده مى‌كنيم.

ـ وقتى باران و برف مى‌بارد، بول و مدفوع انسان و سگ و نيز خون در كوچه ها وجود دارد، سگ‌ها نيز در كوچه ها مى‌روند. (٤٤) با تردد در كوچه ها يقيناً كفش‌هاى ما آلوده به آب و گل نجس مى‌شود و با همين كفش‌ها ناچار به دخول در مساجد و مشاهد و خانه‌هاى‌مان هستيم . لباس و بدن‌هاى‌مان آلوده مى‌شوند و گاه رطوبت از كفش به پايمان سرايت مى‌كند و با همين پا به داخل خانه مى‌رويم و...

در مصباح الفقيه آمده است: اگر همه متنجّس ها منجّس باشند، هرآنچه در اختيار مسلمانان است، نجس خواهد بود و نمى‌توانيم با دورى از نجس، از عهده تكليف خارج شويم و تالى به شهادت عقل و نقل باطل است. (٤٥)

اشكال: در كنار اين علم، علم به اسباب طهارت نيز داريم هرچند اتفاقى باشد و اين موجب مى‌شود علم ما به نجاست اشياى مورد ابتلا، زايل شود. مرجع در اين موارد، اصالت طهارت است. گرچه علم اجمالى داريم كه در بسيارى از موارد، اصالت طهارت صدق نمى‌كند اما چنين علم اجمالى مانع رجوع به اين اصل نمى‌شود.

جواب: علم تفصيلى به نجاست داريم؛ زيرا انواع نجاسات از قبيل بول، غائط ، خون و مردار حيواناتى مثل گربه و...را در كوچه و خيابان مى‌بينيم .

(٤٤) اين مورد در گذشته بيشتر مورد ابتلا بوده و به دليل نبودن كشتارگاه و رعايت نكردن بهداشت، حيوانات را در كوچه و خيابان ذبح مى‌كردند.
(٤٥) مصباح الفقيه، آقارضا همدانى (م ١٣٢٢هـ . ق )، چاپ سنگى، ج١، ص ٥٧٩.